Oslobođenje je još 1995. pisalo o “Sarajevo safariju”: Italijanskom novinaru nuđeno da puca
Tužilaštvo u Milanu pokrenulo je istragu protiv italijanskih državljana koji su plaćali goleme svote novca srpskim paravojnim snagama kako bi tokom opsade Sarajeva mogli pucati po civilima iz zabave.
Ovi takozvani “vikend snajperisti” učestvovali su u brutalnom “lovu na ljude”, a prema pisanju italijanskih medija, radilo se uglavnom o fanaticima s krajnje desnice i zaljubljenicima u oružje koji su plaćali srpskim vojnicima da učestvuju u opsadi i pucaju na stanovnike glavnog grada BiH.
Kako bi se identificirali ovi “ratni turisti”, u Milanu je pokrenuta istraga s ciljem utvrđivanja njihovog identiteta.
Sarajevski list Oslobođenje je još 1995. godine pisao o fenomenu koji se tada nazvao “Sarajevo safari”. U tekstu pod naslovom “Snajperski safari u Sarajevu” opisana je zastrašujuća praksa u kojoj su strani državljani – uz pomoć četničkih paravojnih formacija – dolazili na položaje oko Sarajeva kako bi, za novac, dobili “pravo” da pucaju na civile.
U izvještajima italijanske štampe navodi se da su s evropskih aerodroma polijetali avioni na specifične “vikend-ture” u Bosnu, iako se tačne polazne tačke nisu navodile. Riječ je o ratnom turizmu najizopačenijeg tipa – ne samo da su “gosti” dolazili da osjete miris baruta, nego su učestvovali u autentičnom “snajperskom safariju”, gdje su im srpski vojnici za devize omogućavali “odstrel” djece, staraca, žena i drugih civila koji su se kretali po tada čuvenoj “snajperskoj aleji”.
Ova tvrdnja, iznesena pred “Sudom naroda” u Tridentu, potresla je italijansku javnost. Gotovo svi relevantni listovi objavili su je na naslovnim stranicama pod različitim varijantama naslova “Ratni vikend u Sarajevu”.
U istom trenutku kada je papa Ivan Pavao II objavio encikliku Evangelium vitae – vapaj za zaštitu ljudskog života – na naslovnice italijanskih novina stigle su priče o dvije monstruozne forme turizma: pedofilskom turizmu u najsiromašnije zemlje i “snajperskim safarijima” u opkoljeno Sarajevo.
Torinska Stampa donijela je i svjedočanstvo svog novinara Giuseppea Zaccarie. On opisuje kako ga je na Palama, prije godinu ili dvije, jedan čovjek u uniformi “srpske vojske” odveo do barake u svom dvorištu. U malom prostoru stajala je snajperska puška uperena kroz prozorčić prema Sarajevu. Kroz nišan su se jasno vidjele siluete ljudi koji su trčali preko snajperske aleje, uključujući i staricu koja se pojavila u nišanu.
“Hoćeš li pucati?”, upitao je uniformisani domaćin, nudeći novinaru mogućnost da i sam “učestvuje” u zločinu.
Prema navodima objavljenim tada u Vjesniku, nakon objavljivanja ovih informacija mnogi učesnici počeli su negirati umiješanost, dok su drugi – naročito oni željni bolesne slave – i dalje bili spremni plaćati da pucaju na civile Sarajeva.
I tih dana, kako je pisao Vjesnik, snajperisti su najradije pucali na djecu. Zašto? Zato što jedino to, u najtamnijem od svih mogućih novinskih apsurda, “pravi vijest” na evropskim televizijama i naslovnicama.
